Boosheid uiten – Hoe doe je dat?

24 juni 2018
boosheid uiten

Je boosheid uiten… Voor veel mensen een lastig dingetje. Herken je dit? Je bevindt je in een situatie en je merkt dat je niet zo blij bent met hoe het gaat. Ergens in jouw lichaam begint iets te borrelen. De situatie houdt aan of verslechtert misschien zelfs. Je wilt iets zeggen of doen, maar je doet het niet. Het borrelen wordt erger. Je begint je onrustig te voelen. Grrr… Je doet nog steeds niks. Je vreet jezelf op. Het begint inwendig te koken in je. Je probeert dit gevoel te onderdrukken. Verdorie, het lukt niet. Aan de buitenkant gedraag je je vriendelijk en begripvol, maar inwendig gebeurt er zoveel. Je wilt het wel uitschreeuwen en hele nare dingen zeggen. Maar… Je houdt je nog steeds in. En dan is ineens de situatie ‘afgerond’. De persoon verdwijnt, het gesprek gaat over op een ander onderwerp. En jij? Jij blijft achter met een akelig gevoel…

 

Boosheid is een basisemotie

Misschien heb je wel eens gehoord of gelezen dat er vier basisemoties bestaan; bang, boos, blij en bedroefd. Alle andere emoties zou je in principe ergens onder deze categorieën kunnen plaatsen. Het zou dus op zich logisch zijn dat je hieruit op kan maken dat het hebben en voelen van deze emoties de normaalste zaak van de wereld is. Als het bij het leven hoort en je ooit eens boosheid voelt, zou boosheid uiten toch helemaal niet zo’n probleem moeten zijn?

 

Helaas is dit niet het geval.

 

Boosheid uiten is niet geaccepteerd

Ook al is het een basisemotie. Je boosheid uiten, blijft desondanks voor veel mensen lastig. Vooral voor vrouwen. Vrouwen horen volgens de maatschappij vriendelijk en begripvol te zijn. Boos zijn? Nee hoor, dat kan echt niet. Dit is er bij de meesten met de paplepel ingegoten. Voor mannen is boosheid uiten veel meer geaccepteerd. Zij kampen daarentegen echter met de overtuiging dat huilen not done is. Ze moeten sterk zijn.

 

Vrouwen en boosheid uiten

Maar terug naar de boosheid bij vrouwen. Als vrouw hebben de meesten van ons de overtuiging meegekregen dat je niet boos mag zijn. Dat is niet netjes en ook niet aardig. Je moet lief zijn voor je medemens. Je frustreren of boos zijn, is helemaal niet nodig. Beter blijf je gewoon rustig.

 

Boosheid staat voor velen gelijk aan onaardig en onredelijk zijn. Je kwetst andere mensen als je boos bent. En dat is iets wat je toch niet wilt. Want wat nou als je als een enorme bitch bekend komt te staan? Dat wil (bijna) niemand. Maar is dat eigenlijk allemaal wel waar?

 

Dan maar de boosheid uiten richting jezelf

Help! Wat moet je nou als je dan toch boosheid voelt terwijl je dit gevoel niet mag uiten? Tsja, als je er niet mee naar buiten kunt, dan hou je het toch ‘gewoon’ binnen?

 

Herken je deze gedachten?

 

Had ik maar… Wat een stommerd ben ik toch dat ik niet gewoon wat gezegd heb… Ik laat ook altijd over mezelf heen lopen… Nu doe ik het alweer… Ik kan ook niks…

 

In plaats van je boosheid uiten richting de persoon of de situatie die dit gevoel bij je triggert, richt je de boosheid tegen jezelf. Je geeft jezelf op je kop, omdat je niet gehandeld hebt naar wat je dacht of voelde. Dit is niet wenselijk en zó schadelijk voor jezelf.

 

De kracht en functie van boosheid

Boosheid is een hele krachtige emotie. Je boosheid uiten geeft ook kracht. Deze kracht heb je nodig om jouw grenzen aan te geven en goed voor jezelf te zorgen. Als jij boosheid voelt opkomen, is dit een signaal dat er op een of andere manier een grens van jou wordt overschreden. Deze situatie of dit gedrag van een persoon is niet oké voor je. Daar mag je naar luisteren en naar handelen. Boosheid geeft je die kracht om te handelen. Het is als een inwendige stuwende beweging die je vraagt en in staat stelt iets te doen.

 

Boosheid niet uiten is schadelijk voor jouw gezondheid

Je boosheid uiten is van wezenlijk belang voor jouw gezondheid. Doe je dit niet, dan kan dit grote gevolgen hebben. Zoals je net al kon lezen, zal de energie van jouw boosheid toch ergens naartoe moeten. Uit je het niet naar een ander, dan richt je je boosheid tegen jezelf. Naast het feit dat je hier vaak negatieve gedachten door krijgt over jezelf en je je niet bepaald gelukkiger voelt, sla je deze boosheid ook op in je lichaam. En wat zou het daar voor gevolgen kunnen hebben?

 

Auto-immuunziekten

Eén van de vele aandoeningen die opgekropte boosheid zou kunnen veroorzaken, zijn de zogenaamde auto-imuunziekten. Het is een hypothese en (voor zover ik weet) nooit daadwerkelijk aangetoond, maar als je kijkt naar het bovenstaande mechanisme van boosheid/agressie tegen jezelf richten, komt dit qua patroon heel erg overeen met het gedrag van auto-immuunziekten. Om nog maar niet te spreken over stress, hoge bloeddruk en alles wat daarmee samenhangt.

 

Auto-immuunziekten zijn ziekten waarbij het afweersysteem het eigen lichaam aanvalt. Het immuunsysteem, wat als functie heeft indringers buiten te houden, reageert alsof er een indringer van buitenaf in jouw lichaam is gekomen. Het reageert niet alleen meer met agressie op indringers om de grenzen van jouw lichaam duidelijk te maken en jou te beschermen, maar richt ook de agressie tegen de eigen lichaamscellen; de eigen lichaamscellen worden kapot gemaakt. Zie jij de overeenkomsten?

 

Zo binnen, zo buiten… Jouw buitenwereld is een spiegel van jouw binnenwereld…

 

Kun jij de signalen van boosheid in jouw lichaam voelen?

Een voorwaarde om boosheid te kunnen uiten, is dat je je in de eerste plaats gewaar bent van de signalen van boosheid in je lichaam. Voordat je ervan bewust kunt worden dat je boosheid voelt, doen zich in je lichaam allerlei sensaties voor. Voor sommige mensen, daar was ik er zelf één van, is het voelen van deze sensaties geblokkeerd. Als je niks voelt, weet je niet dat je boos bent en kun je ook de stuwende kracht van deze emotie niet inzetten. Mensen kunnen jouw grenzen over gaan zonder dat je daar erg in hebt. Pas veel later denk je: wat is hier nou net gebeurd?!

 

Welke sensaties voel jij?

Voor de mensen die hun boosheid wel kunnen voelen… Welke sensaties merk je bij jezelf op? Wat gebeurt er in jouw lichaam als je boosheid voelt opkomen? En dan… Hoe ga je daar vervolgens mee om? Durf jij jouw boosheid te uiten? Wat zijn de overtuigingen die jou belemmeren dit te doen? Hoe kijk jij tegen boosheid aan? Zie je bij boosheid een stampvoetend klein kind voor je of iemand die helemaal door het lint gaat die alles kort en klein slaat? Is dat waar je misschien bang voor bent?

 

Tikkende tijdbom

Weet je wat het ‘grappige’ is? Of eigenlijk helemaal niet grappig, maar eerder verontrustend. Juist door jouw boosheid altijd maar in te houden, kun je op termijn een tikkende tijdbom worden die op ontploffen staat. Ergens zal jouw grens bereikt worden en pik je het niet langer. Dan kan iets ogenschijnlijk heel kleins de altijd lieve en begripvolle persoon transformeren in een monster.

 

Soms hoor je in het nieuws berichten over mensen die door het lint zijn gegaan en een ernstig misdrijf hebben gepleegd. Als vervolgens hun omgeving geïnterviewd wordt, hoor je verhalen als ‘het was altijd zo’n rustige en lieve jongen, dit hadden we nooit verwacht’. Deze mensen toonden zich aan de buitenkant altijd als vriendelijk en begripvol, maar van binnen kookten ze. Het is onmogelijk om altijd maar lief en aardig te zijn. Je hebt het recht voor jezelf op te komen als jou onrecht wordt aangedaan. Als je dit niet doet, kunnen de gevolgen groot zijn. Voor jezelf of voor jouw omgeving.

 

Ik en mijn boosheid uiten

Zoals je onderhand wel van me gewend bent, komen de artikelen die ik hier schrijf niet zomaar lukraak uit de lucht vallen. Nee, het zijn thema’s waar ik zelf ook mee in aanraking ben gekomen en die in mijn leven spelen. Ik schrijf vanuit mijn eigen ervaring en wil mijn inzichten met je delen.

 

Hoe ging ik met mijn boosheid om? Zoals ik net al zei, voelde ik het aanvankelijk niet of nauwelijks als mijn grenzen werden overschreden. Het beeld wat ik van mezelf had, was dat ik altijd lief en begripvol moest zijn en daar gedroeg ik me ook naar. Als iemand onaardig tegen me was, kon ik dat gedrag rationeel heel goed begrijpen en negeerde ik daarmee wat iets met mij deed. Ook vanuit boeken die ik las, had ik de overtuiging overgenomen dat je niet mocht oordelen. Oordelen is slecht en dus onderdrukte ik iedere gedachte die opkwam en verving ik hem door begripvolle gedachten. Heel lief, braaf, rustig en netjes natuurlijk.

 

Alleen… Op een gegeven moment werkte dit niet meer. Om de kleinste dingen merkte ik dat ik begon te koken van binnen. Ik had soms echt de neiging iemand de huid vol te schelden en hele nare dingen te zeggen, die volledig buiten proportie waren. Wat? Waar kwam dit vandaan? Ik, die altijd zo empathisch en begripvol was, wilde mensen soms wel wat aandoen. Oké, nog niet op het randje van de tikkende tijdbom, maar gezond was het in ieder geval niet.

 

Signaal aan mezelf

Deze boosheid was en is een signaal aan mezelf dat iets niet oké voor me is. Dit signaal vraagt me iets te doen; mijn boosheid uiten. Ik vind het regelmatig nog lastig hoor om hier gehoor aan te geven, maar merk dat ik soms gewoon niet anders kan. Het moét er gewoon uit. Wat hierin voor mij vooral helpend was, was het toestemming geven aan mezelf dat ik mijn boosheid mág uiten. Ik plaatste de intentie dat ik mijn gevoelens en gedachten vanaf nu zou uiten en hoefde dit niet perse perfect te doen. Dit heeft een en ander in een behoorlijke stroomversnelling gebracht. En wat voelt het fijn als ik daar dan ook daadwerkelijk gehoor aan geef. Ik voel me sterk, ik respecteer mezelf en bemerk dat dat nare gevoel waar ik anders maar mee bleef zitten, er niet meer is. Ik voel me vrij en opgewekt en neem een situatie niet mee in de rest van mijn dag.

 

Waar ik bang voor ben, gebeurt niet

Hetgeen ik bang voor was, namelijk dat ik iemand zou kwetsen of dat ik over zou komen als een bitch, viel enorm mee. Vooral wanneer ik tijdig handel naar de eerste signaaltjes in mijn lichaam die ik bemerk. Dan kan ik heel liefdevol en met tact reageren en kan er een dialoog ontstaan als de ander wat minder blij is met mijn reactie. Als ik deze eerste signalen negeer en wacht tot ik kook en mijn grens bereikt is, kunnen woorden er wel wat minder aardig en tactvol uit komen. Dan nog is het gezonder voor jezelf dit er gewoon uit te gooien; er vindt ontlading plaats. Je bent daarnaast ook niet verantwoordelijk voor de reactie en gevoelens van de ander. Als de ander zich gekwetst voelt, is dat iets waar hij mee aan de slag mag. En niet jij.

 

Helemaal niet onaardig

Boosheid uiten heeft voor mij niks te maken met schreeuwen of onredelijk gedrag. Het heeft meer te maken met voor jezelf opkomen en assertiviteit. Zelf heb ik daar al een beetje mee kunnen oefenen met positief resultaat. Ook al heb ik soms het gevoel dat ik onaardig overkom, van mijn omgeving hoor ik terug dat dat helemaal niet het geval is. Zij vinden mij vaak zelfs nog netjes reageren op gedrag wat absoluut niet oké is.

 

Best geruststellend, vind je niet? Wil jij dat ook?

 

Boosheid uiten – tips!

Merk je dat je voelt wanneer je boos bent of dat jouw grens wordt overschreden, maar is boosheid uiten lastig voor je? Hierbij een aantal tips:

 

  • Voel de sensaties in je lichaam en adem daar rustig naartoe.
  • Stel jezelf de vraag: wat vragen deze sensaties mij te doen?
  • Spreek je voornemen uit om vanaf nu te zeggen wat je denkt en vindt als je de sensaties van boosheid ervaart.
  • Laat hierbij het idee los dat je dit netjes volgens de regels moet doen. Wees maar eens een bitch 😉 (spoiler alert: je zult merken dat je helemaal niet als bitch overkomt).
  • Wees lief voor jezelf en geef jezelf niet op je kop als je toch achteraf bemerkt dat je een ander jouw grenzen over hebt laten gaan.
  • Doen, doen, doen! Vooral veel oefenen.

 

Uit je boosheid en je zult merken dat je je veel rustiger en krachtiger voelt. Je hebt meer respect voor jezelf en zult daarmee ook meer respect van je omgeving ervaren.

 

In dit artikel heb ik het alleen over het verbaal uiten van boosheid. Er zijn ook talloze manieren om juist lichamelijk in contact te komen met je boosheid en deze fysiek te uiten. Hier zal ik in de toekomst een op zichzelf staand artikel aan wijden.

 

En jij?

Hoe ga jij om met boosheid? Is boosheid uiten voor jou oké om te doen of heb je ook overtuigingen die je hierin belemmeren? Wat vind je van de hypothese dat het niet uiten van boosheid wel eens een veroorzaker zou kunnen zijn van bepaalde ziekten? Laat het me weten in de comments of deel het artikel met anderen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Coline Beijeman

Is gefascineerd door alles wat met het menselijk lichaam, brein, psychologie en gezondheidszorg te maken heeft. Ze neemt jou mee op reis om je te inspireren en je eigen antwoorden te vinden. En actie te ondernemen waar nodig! Doel: Je gezonder en gelukkiger voelen door de voor jou juiste keuzes te kunnen maken. Wees nieuwsgierig, openminded en experimenteer. Laat los wat je denkt te weten en vorm (opnieuw) je mening!